Verrassende en stormachtige ontwikkelingen in Kenia! Was het bij ons novemberbezoek rustig: rond de jaarwisseling werden wij opgeschrikt met verhalen en tv-beelden uit dit normaal zo rustige land. U vindt een samenvatting van de oorzaken van het geweld in deze nieuwsbrief.
Maar: we zijn er geweest!!!
De dag dat oppositieleider Odinga (een Luo) de demonstratie afblies en iedereen luisterde, pakten wij, Rianne Claassen uit Oosteind, Tiny Vera uit Made en ondergetekende, onze koffers.
De dag erna zaten wij in het vliegtuig, terwijl in Kenia de 'peacedeal' werd getekend. Gelukkig is er met de weduwen en hun kleine kinderen niets gebeurd. Wel hebben zij vijf dagen vol angst en zonder eten in hun hutten gezeten. De grotere kinderen hebben meegedaan in het geweld; hun verzet tegen de voortdurende armoede in hun altijd onderdrukte Luo-provincie.
De bedrijven? Ze staan er nog (behalve een in Bondo) en de vrouwen werken weer volop. De projectauto bleef veilig in de garage van het Guesthouseproject. Immers autobanden werden van de auto's gehaald die zich toch op de geblokkeerde wegen waagden. Voor de vuren op die wegen. In vele dorpen protesteerde de politie mee …
Foto: Gaudencia en Florence op het bedrijventerrein Ahero. Twee kanjers van vrouwen die samen met acht coördinatoren het project leiden.

In december mochten wij n.a.v. de Kerstbrief veel geld van u ontvangen. Het schoolgeld hebben we toen opgestuurd en het werd veilig bewaard tot februari door de projectleiding. En verder? "Hold on", zei Gaudencia aan de dagelijkse telefoon in januari. "Wij redden ons wel met wat we hebben opgebouwd". Dat dit meer dan waar is, leest u per dorp beschreven. De komende week worden uw Kerstdonaties gestuurd voor nieuwe projecten zoals koeien, ploegbedrijven, inrichting laatste Guesthouse-uitbreiding, enkele HBO-studies, een kapsalon, naai-atelier etcetera.
Na de komende zomer is er een plan bij het bestuur van de weduwengroepen om in een volgend dorp (het negende) te beginnen met bedrijven . Weer meer weduwen in de Nyanza-provincie die niet geërfd en misbruikt willen worden, krijgen dan nieuwe kansen op vermindering van de extreme armoede. Echter eerst willen we dit jaar Bondo en Reru, elk met twintig leden, uitbreiden met meer weduwen. Die in de kleine dorpjes rondom deze plaatsen wonen.
Het Kenyaproject hoopt Gaudencia en Florence alsmede de jonge coördinatoren Rispa en Anne hier in juni te mogen ontvangen voor een stevige projectevaluatie over twintig jaar werken in Kenia. U hoort er meer van omstreeks mei en wordt bij deze alvast uitgenodigd. Het Kenyaproject is verheugd een 'Comité van aanbeveling' bereid gevonden te hebben ons project te ondersteunen.
Wij hopen dat u ook onze toekomstige projecten in Kenia een welwillend hart toedraagt ...

Rentia Krijnen-Hendrikx - Voorzitter/coördinatie Kenyaproject Etten-leur


Hoe is het in de acht projectdorpen na het geweld in januari?

ALGEMEEN: Wat opvalt is dat de gemeenschapszin in de weduwengroepen per dorp sterker geworden is. Men heeft langs sluipwegen voedsel gedeeld in de week dat niemand buiten de hut durfde te komen. Sterkste punt: het gespaarde geld om zelf nieuwe bedrijfjes op te zetten is niet aangesproken!! Zonder dat men wist dat wij zouden komen, is er weer geploegd, soms gezaaid, is het maken van zeep, kookkacheltjes, matten, manden etcetera weer begonnen van de eigen winsten. In deze barre tijd hebben de leiding en leden van het Kenyaproject laten zien dat het doel, zelfvoorziening, werkt! Wel zijn in veel hutten, op ons advies, de zaden voor de volgende oogst zoals mais, bonen en uien, opgegeten. Rianne, boerin, heeft voor elk van de 43 subgroepen geld ingezameld en verdeeld om nieuwe zaden aan te schaffen. Tevens is voor Mary een nieuwe hut van dat geld gebouwd, nadat deze 's avonds door onbekende oorzaak is afgebrand, terwijl Mary in het guesthouse haar keukenwerk deed. En zijn er twee geiten en kippen gekocht voor het gezin, een dakgoot en een regenton.

Foto rechts: op de voorgrond de totaal verbrande hut.


AWASI: Voor het guesthouseproject was de situatie penibel. De brandstichtende jongelui kwamen kijken of er Kikuyu's verborgen waren (één van hen is binnen geweest om te kijken, met de politie op de achtergrond om in te grijpen). Maar ook dachten zij dat wij bij onze bezoeken telkens de winst meenamen naar huis. Zoals Nederlandse bedrijven dat doen. Gelukkig konden de pastor, gemeenteraadsleden en de politie hen vertellen dat ook dit project volledig en geregistreerd eigendom is van de weduwenorganisatie. Goed overigens dat wij uitstekende contacten hebben met deze lokale overheden van het dorp, die volledig achter de projecten staan. Zij kwamen eerder al vertellen dat dit project de lokale economie een 'push' geeft …

Foto links: een mooie hal voor het dorp en banen voor nog meer vrouwen.


Het Guesthouseproject is uitgebreid met zes slaapkamers en een vergaderzaal voor het dorp, voor de helft betaald door NCDO. Rianne en Tiny hebben hard gewerkt om samen met de vrouwen 46 gordijnen te naaien en op te hangen. Voor de helft van het meubilair zoekt het project nog enkele donaties; de andere helft wordt betaald door ICCO/Impulsis.

Foto rechts: Sally, Elisabeth en Beatrice vormen het managementteam guesthouse-project. Noot: "Wat zien ze er mooi uit …is dat armoede?", wordt ons soms bij lezingen gevraagd. Echter het Kenyaproject toont geen 'zielige' foto's. Dit werkgelegenheidsproject laat juist zien, met foto's en dia's, dat het doel van een dergelijk project (opheffen van extreme armoede) wel degelijk bereikt kan worden in Afrika. Daarom breiden we in 2008 weer uit; op verzoek van de leiding, naar een negende dorp.


AHERO: Het maken van stukken zeep van sap van de Aloë Vera cactus loopt heel goed. Mensen hebben ontdekt dat het gezicht door deze zeep mooi egaal wordt en er is veel vraag naar. In elk dorp hebben wij een rol cellofaan uitgedeeld om de zeep ook mooi te verpakken. Ze zijn ook te koop in ons winkeltje hier. De maïsmolen loopt minder door concurrentie. Het Kenyaproject uit Prinsenbeek sponsort hier veel schoolkinderen, evenals in Awasi.

BAR KORWA: Het stenen gebouw als eetcafé/tearoom/winkel voor huishoudelijke spullen loopt goed, evenals de twee ploegbedrijven voor de zestig weduwen en de vijf winkeltjes in het hoofdgebouw.
Er is een grote order van een school om bakstenen te bakken van het eigen stuk grond (rivierklei). Probleem: er is geen hout genoeg voor de oven en men wil geen bomen kappen. Vraag aan ons: Weten jullie een alternatieve manier om van klei gemaakte stenen te bakken -weet u als lezer(es) dit misschien- ? En een machine om de stenen te vormen zou handig zijn. De begroting? Komt!
Men wil hier meer jonge weduwen toelaten, omdat de ouderen niet meer kunnen werken.

NYAMONYE: De vijf eetcafés hebben, na het betaalde loon voor de werkenden, elk dertig, veertig of vijftig euro in kas voor calamiteiten en nieuwe projecten bij de weduwengroep van tweehonderd leden. De ploegbedrijven werken goed en soms worden er oude ossen ingeruild voor jonge. Na deze handel is er zelfs winst die voor nieuwe projectjes gebruikt wordt. Er slagen steeds meer kinderen op school, die staan te dringen voor verdere studies op HBO-nivo. Het Kenyaproject heeft daar helaas niet genoeg geld voor.

MAGETA-EILAND, in het Victoriameer, dat samenwerkt met Nyamonye, is bezocht door Tiny en Rianne. Zij kwamen enthousiast terug. De projecten werken met winst, die weer goed besteed wordt. Dat is te zien in hun boekhouding …

MASOGO: De 160 weduwen hebben het werken in de bedrijven weer opgepakt. Alleen de irrigatie voor de rijstvelden werkt nog niet, nadat ze stil was gelegd tijdens het geweld. Dus men kan nog geen rijstveldjes aanleggen.
De parochiepriester Edward, een Capucijn en geboren in de Kikuyu-stam kan door het geweld tegen hen voorlopig niet meer terugkomen. Zijn overste in Nairobi, afkomstig uit Zwitserland, bezocht het gebied. In de vergadering (foto links) met negentig weduwen is hij verbaasd dat een dergelijk project zo goed kan werken op het platteland: "Dit zag ik niet eerder …", was zijn reactie.

In deze zes projectdorpen zijn de vrouwen voorzien van grote projecten. Zij kunnen vooruit; ook als er weer nieuwe leden bijkomen. Enkel voor wat kleine projecten willen wij hen nog steunen zoals koeien voor individuele gezinnen van weduwen, ploegbedrijven voor groepen in de kleine dorpen, steun bij schoolgeld en het opknappen van hutten.

BONDO en RERU: In deze twee pas begonnen dorpen werken elk twintig weduwen nu goed samen met wat er opgezet is. Zij kunnen uitbreiden naar de kleine dorpen, rondom deze 2 hoofdplaatsen.

BONDO: Hier hebben de vrouwen doodsangsten uitgestaan met hun kinderen, toen de jeugdbendes hun hutten leegroofden. Zelf zijn ze ongedeerd gebleven, evenals de ossen en het ploegbedrijf. Hun winkeltje is leeggeplunderd en de palen zijn meegenomen voor de vuren op de wegen. Elke weduwe heeft nu twee euro en een paal meegebracht. Het zinken dak is er nog en zo hebben zij snel weer een winkeltje opgezet. Wij hebben hen extra voorzien van geld voor een verhuurbedrijfje van stoelen voor bijeenkomsten. Ook in de andere dorpen brengt dit goed op.

RERU: De twintig vrouwen wisten na ons novemberbezoek dat we mogelijk zouden stoppen. Meteen hebben ze van de schrik parochiepastor Edmond in de arm genomen voor wat begeleiding, en ze gaan ook een weduwe/coördinator kiezen. Dit dorp ligt op een heuvel en er is geen geweld gepleegd zoals bij de dorpen langs de weg. Wonderlijk wat ze nu gepresteerd hebben. Honderdtien euro opbrengst van de peperoogst, waarvan vijftigf euro verdeeld en zestig euro in kas. Daarvan worden o.a. mallen voor het maken van zeep gekocht, dat ze geleerd hebben in Bondo. Ook gaan ze betonnen ventilatiestenen maken voor huizen. Wij gaan hen nu het gevraagde ploegbedrijf sturen ...

PLANNEN: Kosten evaluatie bezoekers uit Kenia € 4.000,-; drie ploegbedrijven a € 700,-; hutten a € 175,-; koe en stal (5x) a € 250,-; HBO-Schoolgeld; water- en septictank bij Guesthouse € 7.000,-; schoolgeld 2009, etcetera.


Comité van aanbeveling: